Jasper Somsen Group is onverstoorbaar
De sfeervolle en lyrische muziek van Enrico Pieranunzi die eindeloos door kan gaan, krijgt het publiek niet stil maar laat zich niet uit het veld slaan.
On stage
De zaal heeft een smal podium waarop de musici naast elkaar staan opgesteld. Van links naar rechts: Pieter Bast op drums, muzikaal leider Jasper Somsen op contrabas, Bert Lochs op flugelhorn, Florian Zenker op gitaar en Jeroen van Vliet op piano.
Wat
Jasper Somsen Group speelt een aantal stukken van het debuutalbum Dreams, thoughts and poetry gebaseerd op composities van Enrico Pieranunzi en één compositie van Somsen And they all dissappear. Het is mooi te zien hoe Somsen de groep leidt en opgaat in zijn eigen spel. Zijn solo's munten uit in creativiteit en virtuositeit. Maar dat geldt natuurlijk ook voor de rest van de musici. Alleen kunnen ze hun ogen bijna niet van de notaties afhouden. Het warme kwetsbare geluid van de flugelhorn is wel het meest opvallend. Door de (garage) effecten in de gitaar krijgt de muziek een eigentijdse touch. De freejazz-achtige momenten geven de lyrische composities een dwarsige toevoeging.
Publiek
De ruimte is klein en het netwerken dat bij zo'n jazzdag hoort, gaat gestaag door en verstoort enigszins de muziek. De mensen die vooraan zitten luisteren wel aandachtig en genieten. Er klinkt op het einde wel een groot applaus.
Conclusie
De groep speelt uitstekend en laat zich niet uit het veld slaan door het irritante geroezemoes.
Gezien Tuschinsky 1 Hotel New York 22.30 - 23.00 Jazzdag 2011 Charlie Crooijmans
On stage
De zaal heeft een smal podium waarop de musici naast elkaar staan opgesteld. Van links naar rechts: Pieter Bast op drums, muzikaal leider Jasper Somsen op contrabas, Bert Lochs op flugelhorn, Florian Zenker op gitaar en Jeroen van Vliet op piano.
Wat
Jasper Somsen Group speelt een aantal stukken van het debuutalbum Dreams, thoughts and poetry gebaseerd op composities van Enrico Pieranunzi en één compositie van Somsen And they all dissappear. Het is mooi te zien hoe Somsen de groep leidt en opgaat in zijn eigen spel. Zijn solo's munten uit in creativiteit en virtuositeit. Maar dat geldt natuurlijk ook voor de rest van de musici. Alleen kunnen ze hun ogen bijna niet van de notaties afhouden. Het warme kwetsbare geluid van de flugelhorn is wel het meest opvallend. Door de (garage) effecten in de gitaar krijgt de muziek een eigentijdse touch. De freejazz-achtige momenten geven de lyrische composities een dwarsige toevoeging.
Publiek
De ruimte is klein en het netwerken dat bij zo'n jazzdag hoort, gaat gestaag door en verstoort enigszins de muziek. De mensen die vooraan zitten luisteren wel aandachtig en genieten. Er klinkt op het einde wel een groot applaus.
Conclusie
De groep speelt uitstekend en laat zich niet uit het veld slaan door het irritante geroezemoes.
Gezien Tuschinsky 1 Hotel New York 22.30 - 23.00 Jazzdag 2011 Charlie Crooijmans
.jpg)
